De Paashaas

Geschreven door Michael op . Gepost in Ritverslagen

depaashaas-051 

3 seizoenen hebben we met z’n allen ernaar uitgekeken : de 1ste rit van het nieuwe seizoen 2014 en tevens 3 x helaas : het laatste jaar onder het ‘aan-alles-denkende’ huidige bestuur !
We haalden ze massaal uit hun winterslaap, (alleen de Caddies hopelijk). Het was tenslotte Pasen !
Conny & Chris wilden eens één keer veel volk om paaseieren te zoeken . . . . en ja, amai, de wens was niet in het gezegende Paaswater gevallen. Maar liefst 39 Cadillacs schreven zich in ! Een file werd dan ook onvermijdelijk in de Kempen, dit om meer dan één reden, bleek later. Om 9u30 wachtte ons een overheerlijk ontbijt in de mooie ‘Bouwhoeve’. Na een vlotte bediening . . . . hoorden we daar professioneel kipgekakel ? ! ? ! En ja, daar kwam een uit het Paasei gewassen Paaskuiken tevoorschijn, begeleid door een mooi gebekt kippetje ! Conny & Chris trakteerden iedereen op een goed gevuld zakje met, natuurlijk, heerlijke chocolade ! Ook op tafel lagen er, en ik dacht : ‘zo ga ik er één in mijn borstzakje steken voor straks !’


De tijd is aangebroken om ons stalen ros te starten, zo trouw als een golden retriever en zo solide als een Schots kasteel. En ja, we genoten van de mooie wegen en de rustige landschappen. Net als een veulen dat na een lange winter terug vrijgelaten wordt, sloegen we onze hoeven (te) gretig uit . . . . . met gevolg dat we met een kleine helft verkeerd reden. Dan maar op zoek naar elkaar ! Tijdens het wachten op de terugkeer van de verloren schapen, merkte ik een bruine smeurrie in mijn Paasbeste clubhemd. Ja, daar was nu, wat ooit een Paaseitje bleek te zijn, enkel nog een zielig hoopje cacao van over ! Ook viel mijn clubspeldje steeds van mijn hemd, onheilstekenen aan de wand, zo bleek later ! In Meerhout aangekomen waren er al 2 wagens met ‘Car Troubles’. Ik zei nog tegen iemand : ‘die van mij is me al 6 jaar trouw (de auto bedoel ik !). depaashaas-137
Na een groot pannenkoekenbord, een koel ijsje, een warme wafel . . . . . enz., spoelden we de Kempense zandkorrels door. Telegeleide vrachwagens met paaseitjes gevulde laadbakken reden op ons terras rond. Er was ook een clubhuis met deze schaalwonders te bezoeken, exemplaren van meer dan 2.000 € zijn hier geen uitzondering ! Zouden er daar ook van in panne gevallen zijn ? Terug op de parking aangekomen, begon het dus : mijne blauwe gaf niet thuis, platte batterij ! Onze voorzitter bracht (tijdelijk) nieuw leven in zijn oude lijf, en weg waren we ! Martin lag er al uit met de ’59 en tijdens de vervolgde route, sloeg het ‘Rood Ford-vonk’ weer toe . . . . . liefst 2 slachtoffers in 1 slag ! Jaak De Graaf viel net voor ons in panne, en toen ik hem voorbijstak reden we achter François de Kolonel, weetjewel !

En ja, ook hij moest zijn troepen in de steek laten op het slagveld ! Waren we niet verwittigd, beste leden, Cadillacs die kilometers lang een (duivels) ROOD FORDje gaan volgen ? Da’s net als De Rattenvanger van Hamelen (lees : de Kempen) achterna rijden hé ! En da op nen Heilige Paaszondag, da’s den duivel uitdagen hé !
Enkele miles Limburgs groen verder, bezweek onze ‘76, hij kon ocharme geen weerstand meer bieden ! Ikzelf vond het normaal, want ik was weer niet gaan biechten voor mijne Pasen. Al vlug werden we door helpende handen van de weg geduwd en toegelachen. De batterij werd bijgeladen en de pechdienst van permanentie (Ludo & Lief) werden gestresseerd opgebeld. Zouden we hen niet beter een blauw zwaailicht cadeau doen ?
Terug gestart, gaf men ons de goede raad onmiddellijk richting Diepenbeek te rijden (huiswaarts dus), met als opmerking ons dit waarschijnlijk niet zou lukken ! Dat hebben we dan toch maar gedaan met als laatste woorden : “Misschien gebeurt er nog een Paaswonder !” Net voor de afrit ‘Herselt’ sputterde de motor weer en haalden we nog net de afrit tot op de pechstrook. Wachtende van 17u40 op de N 152 richting Herentals, stopte er welgeteld één motorfiets met de vraag of hij kon helpen ! We hadden zeker al 10 terreinwagen met paardenaanhangwagens zien voorbijrijden, toen Sandra zei : “was ik een paard geweest, was ik al lang thuis !”

depaashaas-068Gelukkig had ik nog een koekje bij en hadden we ons noodrantsoen (lees : Paasbuit) kunnen binnenspelen, want met diabetes is het natuurlijk oppassen wanneer je vanaf ’s middags niets meer gegeten hebt. De stoofvleesschotel hadden we dan ook verplicht aan ons moeten laten voorbijgaan hé ! En toen gebeurde het onvoorstelbare . . . . . het Paaswonder voltrok zich : er stopte voor ons een grijze kamionet, de schuifdeuren gaan opzij en er stapt een jong gezinnetje uit met een zoontje van 9. Flesje water bij, vochtige doekjes, een taartschotel met daarop een zelfgebakken appelcake !

Wij vol verwondering kijkend, (alsof we nog nooit een appelcake gezien hadden op een pechstrook) zegt die man . . . . . . “2 uur geleden reden we hier voorbij en stonden jullie hier ook al ! We vonden het zo erg nadat we terug hier voorbijreden, dat we daar wat moesten aan doen. We zijn teruggereden naar ons Bomma om de rest van de cake te gaan halen voor jullie !” Ja, dan weet je even niet wat zeggen hé . . . . je wordt klein en dankbaar voor zoveel medeleven ! “Zal ik jullie naar huis brengen” vroeg hij nog . . . . ja, er zijn nog helpende handen op deze wereld ! Nogmaals dank aan jullie, ik heb nog nooit zo’n lekkere appelcake gegeten (mail het recept maar even door aub)
Aan de telefoon moesten we de sleepdienst duidelijk maken dat onze Cadillac wel degelijk blauw was en niet groen, want dat was een ander ongelukkig Cadillac-lid met panne ! En toen kwam hij . . . . uiteindelijk na 3 uur wachten, werden we vriendelijk en professioneel geholpen door takeldienst Goor uit Geel. Netjes werden wij en onze blauwe voor de deur afgezet. Volgende zaterdag komt de Cadillac-dokter de patient onderzoeken. Hopelijk zijn we wat meer gezegend voor onze eigen rit op 4 mei !

Conny & Chris, het stoofvlees was lekker naar het schijnt, de rit was mooi, de dag was (h)eerlijk verlopen . . . . . maar het wordt toch dringend tijd dat jullie Cadillac-project zijn einddoel bereikt ! Want nu besef ik pas wat FORD echt betekent . . . . . Foert  Onze  Rijdt  Door . . . . . dat kon ’s avonds niet gezegd worden van Rudi en Ludo, want die reden op hun terugweg platte band ter afsluiting van deze, voor de anderen zeer geslaagde 1ste seizoensrit . Totaal aantal pechvogels die dag : 7 ! Bestaat er niet iets als een Cadillac-takelwagen ?
Ja . . . . . Pasen zal voor ons nooit meer hetzelfde betekenen . . . . . net als de letters FORD.


Sandra, Mathias en Andrédepaashaas-078

Klik hier om naar de foto's te gaan kijken

 
Lid worden

vzw Cadillac LaSalle Club Belgium
Rodenbachlaan 38
3590 Diepenbeek
Tel: +32 (0) 497 77 72 69

Onze sponsors

logo transport Verschure   

    Aditec              

 

Sponsoring lidkaarten:  BAMOKO