Club weekend '14 - Drei-Länder-Tour

Geschreven door Michael op . Gepost in Ritverslagen

Vrijdag 18/7/14 “ dag 1 “weekend'14-1-048


Een weekend waar we vanaf dag 1 naar uitkeken, maar voor ons onmogelijk leek doordat we geen doggysit konden vinden. Op het allerlaatste moment hadden we dan toch een mogelijkheid om mee te gaan en hebben Ludo en Swa toch nog bergen kunnen verzetten om ons mee te laten gaan.
Dat was echt super, waarvoor onze dank aan het bestuur.
We zijn dan kunnen vertrekken met onze Cadillac Fleetwood ’53, alles gepakt, niets vergeten, vertrokken we richting het Duitstalige landsgedeelte van België. Het was een stralende dag met 240 km voor de boeg richting Bütgenbach.
Onderweg kwamen we de oudste auto van het weekend tegen, namelijk de Cadillac LaSalle van 1937, bij aankomst waren al een aantal leden ter plaatse.
We werden enthousiast ontvangen door de leden en de uitbaters van het hotel. De auto konden we rustig parkeren op de gereserveerde parking van het hotel.
Het was terrasjesweer, dus hebben we ons genesteld met de vrienden van de club op het gezellige terrasje van het hotel met veel groen rondom ons.
Het terras was zeer netjes, verzorgd, gezellig en met een vlotte bediening.


weekend'14-1-012Bijna iedereen was op tijd, om 17.00 was de receptie voorzien, dit met hapjes en drankjes, lachjes, kortom, de kennismaking met iedereen is van start.
Vervolgens werd het programma voor het weekend goed uitgelegd door onze voorzitter. We kregen allemaal onze map met de roadbooks, lekkernijen, folders, enz….
De inrichters konden echter niet veel verdragen, we moesten telkens vroeg uit de veren om dit leuk weekend te beleven, maar blijkbaar had iedereen dit er voor over.
Alles was zeer mooi en goed georganiseerd en er was totaal geen stressssssssss (toch niet te zien ! of, toch nog niet !!!)
Na de uiteenzetting van het weekend nam Diane (DD) het woord en verkondigde ze dat Swa & DD, Bommie en Bompie gaan worden.
Het zou voor in het voorjaar zijn, ook wij hebben zulk heuglijk nieuws, ons kleinkind zal het daglicht zien tegen eind december.
Na dit alles zouden we onze valiezen uit de wagen halen en kwam de uitbater naar ons toegelopen en deelde ons mede dat hij zich vergist had van kamer.
Wij hadden de sleutels overhandigd gekregen van kamer 5 en dat moest 18 zijn.
Gelukkig hadden we nog niets naar boven gedaan, dit was echter niet het geval voor Paul en Nicole. Zij hadden al alles uitgepakt en moesten verhuizen, zij hadden wel een mooie kamer met balkon gekregen (niet mis)
Rond 19u30 werden we uitgenodigd voor het diner in het restaurant van het hotel, het was een viergangenmenu met eerst een wachtbordje, dan voorgerecht, soep, hoofdgerecht en dessert.weekend'14-1-087
Ik heb wel geen menukaarten bijgehouden maar het was zeer lekker en verzorgd.
Bij de koffie kregen we ook nog veel lekkers en Jacky was verlekkerd op de crème brûlés.
De tafelindeling werd dagelijks veranderd, zodat iedereen eens met iemand anders aan tafel zat, wat wel zeer tof was en door iedereen werd geapprecieerd.
Voor ons was dit zeer leuk, daar we nog geen jaar lid zijn en zo de kans hadden om met verschillende mensen in contact te komen.
Het is wel een hechte familie, het zijn niet alleen leden maar ook vrienden.
We voelen ons vereerd om lid te zijn van zo’n leuke familie.
Nog een gezellige babbel na het eten op het heerlijk terras en daarna onder de wol, slaap lekker !!!!!!

Zaterdag 19/7/14 “ dag 2 “

Vanaf 7u30 konden we genieten van een lekker en uitgebreid ontbijtbuffet, er was zo veel dat het moeilijk was om een keuze te maken. Onze Swa had wel een paar keer pech, hij legde telkens een paar eitjes in het water om te koken en als hij terug ging waren ze meestal weg, wie zat hier achter ????
Zo heeft hij zeer veel eieren gekookt, nu zal hij het wel kennen zeker !!!
Om 8u30 werd het startsein gegeven om onze eerste rit van 80 km te starten, de Cadillacs werden gevraagd om te rijden volgens leeftijd. Swa reed op kop gevolgd door de Cadillac La Salle van 1937 en zo verder naar de recentste bouwjaren.
Na een 26 km durende rit door het prachtige landschap kwamen we aan in het dierenpark Wildgreigehege in Hellenthal.
Daar wachtte een treintje ons op, die vervolgens ons rondleidde door het prachtige natuurpark.
weekend'14-1-059De bambi’s kwamen zo dicht bij ons dat we ze konden aanraken, super gewoon. De dieren zaten in een zeer ruime en groene omgeving, dat zeer diervriendelijk is.
Toen het treintje stopte hebben we allemaal iets kunnen nuttigen, als het maar iets koud was, want de weergoden gaven ons meer dan 30 graden.
Op het treintje hebben we bekokstooft om voor het bestuur een cadeautje te voorzien voor hun verdiende inzet, die ze in dit weekend hebben gestoken.
Iedereen heeft een bijdrage geleverd (waarvoor onze oprechte dank) om een mooi geschenk te kunnen voorzien. Het bestuur was hier niet van op de hoogte, na de dorst gelest te hebben konden we genieten van een mooie vogelshow met Arends, Valken, Uilen, Monniksgieren enz…..
Daarna zijn we vertrokken voor een prachtige rit met als volgende stop, Wildenburg. Daar hebben we een kleine wandeling gemaakt tussen de oude gebouwen, maar al vlug zakte iedereen af naar het restaurant, zodat ons waterpeil niet in het rood kwam te staan.
Het was zo lekker maar o zo veel, vijf stukken vlees per persoon is wel een beetje te veel van het goede, maar ja, onze Swa heeft dat besteld zeker, vlees, vlees, vlees en nog eens vlees !!!
Na het eten nog eventjes nagenieten op het terras met een geweldig uitzicht.
weekend'14-1-050De ijs die er verkrijgbaar was werd door iedereen met dit warme weer goed onthaald. 1u½ later zijn we terug naar onze voertuigen gewandeld en kruiste een sprinkhaan ons pad. Ik heb het beestje voor zijn eigen veiligheid maar terug in het gras gezet. (zo slecht ben ik ook weer niet hé !!!)
Verder hebben we onze weg vervolgd door Peifferscheid, Losheim, Herscheid, Hallschlag, Manderfeld en Malmedy.
Onze tussenstop was in Losheim, met 1 voet in België en de ander in Duitsland.
Wij hebben hier het winkeltje Ars Krippana bezocht, Kerststallenkunst uit alle landen met alle soorten natuursteen en geluksbrengers. Daar hebben we dan ook gezorgd voor het geschenk van het bestuur, waarvoor dank aan iedereen.
Ook was er een mogelijkheid om een miniatuurmuseum te bezoeken, veel bezoekers waren enthousiast over de automatisatie van de treintjes met alles erop en eraan.
Na een drankje zijn we dan terug aan onze laatste 16 km begonnen richting hotel.
Behalve Martin, die eventjes in panne stond, zijn er geen bijzonderheden gebeurd, en is alles zeer rustig en plezierig verlopen.
Het was een rit met mooie stops en prachtige natuur.
Aan het hotel aangekomen hebben tal van leden gretig gebruik gemaakt van het verfrissende zwembad van het hotel met zijn Welness-voorzieningen, zoals jacuzzi en sauna.
Om 19u30 terug naar het restaurant, voor we aan het voorgerecht begonnen, hebben we eerst de gekochte geschenken overhandigd aan Lief en Diana. Nicole had hiervoor op onze rit een mooie speech voorbereid, zeer fijn dat we dit konden doen voor het bestuur.
Lief en Diane waren blij verrast en aangedaan.
Terug een verzorgde 4-gangen menu met alles op en aan, met…..de nodige glazen boterhammen.
Daarna nog een leuk terrasje en amusement, en dag 2 zat er ook al weer op. Moe maar voldaan en nog nagenietend ging iedereen weer slapen.

Zondag 20/7/14 “ dag 3 “


Ontbijt vanaf 8u00 zoals de vorige dag, daarna wordt het startsein terug gegeven om 9u00.weekend'14-1-004
Op de parking haalden Martin en Willy een grapje met mij uit, ik zat al vooraan in onze cadillac en Willy was muisstil achterin gekropen. Toen Martin aan de bestuurderskant kwam zitten en zei dat ik het vandaag met hem moest doen. Ik begreep er niets van en was verwonderd en toen zei hij “samen met de passagier”. Ik snokte me op en zag Willy zitten, ik had hem helemaal niet horen instappen, mijn gezicht zal goddelijk geweest zijn, en iedereen was aan het lachen.
Onze fotograaf Patrick met zijn vrouwtje, waren vandaag ook van de partij om mee te genieten van de mooie dag.
Hoe meer zielen hoe meer vreugde, zeggen wij altijd.
Vandaag hebben we een rit voor de boeg van 100km. We zijn vertrokken met een brandende zon, een dag om op te letten om niet te verbranden, maar tegen de avond hadden we toch wat “kreeftjes”. De duifjes waren ook paraat voor de rit, maar vonden dat Swa zijn hemd nog eventjes diende versierd te worden net voor vertrek.
Nog eventjes een beetje sleutelen aan Ludo zijn zwarte Cadillac, en we konden van start gaan.
De rit ging door berg en dal, dus je ziet maar, “door berg en dal komt de Cadillac club overal”.
Er waren smalle wegen die we bij regenweer niet zouden kunnen doen hebben, maar gelukkig was het droog en zonnig. Onze tussenstop was aan het Historical Centre Baugnez 44, alwaar we een rondleiding kregen over wat zich speelde in wereldoorlog ‘40-‘45.
Het was er muisstil en iedereen was aandachtig aan het luisteren, behalve 1 iemand die opviel door zijn hevig hardluids genies, ja, en dat was mijn ventje, hij had een soort van hooikoorts of…..misschien wel allergisch voor Cadillacs ? ! ? !
Na het museumbezoek nog eventjes een terrasje meegepikt en een uurtje later konden we ons weer klaarmaken voor onze volgende 30 km met hoogtes en laagtes.
We reden over een leuk brugje, over een houtzagerij, zeer mooi om foto’s te maken.
Aangekomen in Diekirch (Luxemburg) hebben we in hotel restaurant Maison Keup kunnen genieten van een lekkere wienerschnitzel of een visschotel met een grote kom sla, frietjes of rijst.
Na het eten was er nog de mogelijkheid om goedkope sigaretjes te kopen onze wagens vol te tanken aan heerlijke prijzen.
Daarna terug met onze mooie Cadillacs, toerden 20km in de mooie omgeving waar iedereen wel zou willen blijven.
Onze volgende tussenstop was Hotel restaurant Am Steineweiher met grote vijvers en mooie beelden. Ludo had aldaar zijn prive parking onder de carport, prachtig om zien.
Het zag er veelbelovend uit maar de ontvangst van dit hotel was alles behalve zo vriendelijk. Swa kreeg er de volle lading van de bazin om dat we iets dronken en niet direct pannenkoeken en ijs consumeerden. Zij hadden dit blijkbaar “speciaal “ ingedaan en zou er niet mee gelachen hebben als we niet consumeerden. Swa was nogal onder de indruk, logisch, het bestuur heeft zo zijn best gedaan en dan zulk een reactie dat was niet gepast van de Mevrouw.
Het eerste drankje was van de club en daarna hebben ze toch ook niet mogen klagen want iedereen vond een ijsje of andere frisse consumptie verkwikkend met dit warme weer.
Jammer van het onvriendelijk gedrag, want anders was het er wel een mooie plaats in een mooie streek.
Om 18u00 zijn we terug vertrokken voor onze laatste 15 km, om zo terug naar het hotel te rijden.
Vandaag ook weer geen benoemenswaardigheden van pannes, behalve Martin die alweer eventjes in panne stond maar, maar onze Toon heeft dit euvel vlug verholpen.
Om 19u30 je raadt het nooit “terug eten”.
Ludo en Swa hebben elkaar en allen bedankt voor het geslaagde weekend.
Na het eten was er de bedanking van het personeel, een dikke proficiat aan deze mensen.
Toen knalde het vuurwerk op het pleintje en er was een bandje aan het spelen.(onze Kris was in verlof).
Er werd gezongen door Erna, ze vereerde het bestuur en bedankte hen met haar liedje.
Er werd door velen meegezongen, nog enkele consumpties later verliet iedereen het terras om de laatste avond door te brengen in ons hotelbedje, jammer . . . het einde was nabij !!!!
Er werd veel gelachen, het was een ontspannend weekend met verzorgde ritten en tussenstops, leuke bezoeken, lekker eten en verzorgde kamers.
Dit alles is ons mogelijk gemaakt door 4 prachtige mensen,
Ludo & Lief, Swa & Diana.
Bedankt voor alles en voor al de moeite en tijd die jullie hierin gestoken hebben.
Er was juist een klein mineur geweest dat er de laatste avond een aantal kamers plots zonder warm water zaten, de boiler was stuk. Dat was voor de uitbater een ramp, maar ja, er kan altijd eens iets fout gaan zonder er iemand schuld aan heeft.
Het heeft zeker de pret niet bedorven.

Maandag 21/7/14 “ dag 4 “

weekend'14-1-070Onze laatst ontbijt samen (snik, snik) en dan ons allemaal klaarmaken voor vertrek, elk op het uur dat hij wilde .
De weergoden waren ons het ganse weekend goed gezind en ja vandaag is het aan het regenen !
Nog eventjes een consumptie genoten op het terras voor het afscheid en dan zijn we weg.
Op onze terugweg was het zo hard aan het regenen, dat het gevaarlijk was en al zeker als op zo’n moment onze ruitenwissers plotseling beslisten om niet meer te werken en er geen pechstrook was.
Willy moest met zijn neus bijna tegen zijn ruit hangen om een beetje zicht te hebben.
De eerste volgend parking zijn we opgereden om te wachten tot de hevige bui over was.
Na een kwartier zijn we verder gereden en deden de ruitenwissers het dan toch terug. Op onze terugweg zagen we plotseling Ludo en Swa op een te smalle pechstrook staan met gevaren driehoek en fluo hesjes aan. Willy heeft ook onmiddellijk zijn wagen geparkeerd voor Ludo en toen kregen we te horen dat Ludo een klapband had. We hebben de politie gebeld om te komen helpen met deze gevaarlijke situatie en zij zouden komen .De mannen hebben zich dan ondertussen ontfermd om het reservewiel erop te doen, het wiel zat er op, maar nog steeds geen politie !
Daarna hebben we nog eventjes samen een terrasje gedaan om van de schrik te bekomen, daar hebben onze wegen zich terug gescheiden.
Gelukkig was alles goed verlopen .

Op een paar kleine incidenten na, was het een prachtig, veel te kort en niet te vergeten weekend !weekend'14-1-118
Met zeer veel leuke momenten en veel plezier was dit een weekend uit de duizend.
Voor de afwezigen is dit een aanrader voor de volgende keer.

Met vriendelijke groetjes
Willy en Patricia

Voor de knappe foto's, klik je hier, het zijn er wel veel !!!!

 
Lid worden

vzw Cadillac LaSalle Club Belgium
Rodenbachlaan 38
3590 Diepenbeek
Tel: +32 (0) 497 77 72 69

Onze sponsors

logo transport Verschure   

    Aditec              

 

Sponsoring lidkaarten:  BAMOKO