Caddies @ Wally's

Geschreven door Michael op . Gepost in Ritverslagen

CADDIES @ WALLY’S

Caddies@Wally'sZondag 14 september 2014, helaas weer de laatste rit van het seizoen, deze keer georganiseerd door Rudi en Fabienne Ponseele met de veel belovende titel: Caddies@Wally’s!
Rond half 9 vertrokken we vanuit de Kempen en we beseften wel degelijk dat veel mensen nog van véél verder zouden moeten komen, dus nog vroeger uit de veren moesten!
Het weer was bij ons grijs maar de temperatuur aangenaam. Hopelijk zou het zonnetje zich snel laten zien. Onderweg kwamen we de groep tegen van Toon Verberk en Bert Gillis en familie, dus konden gezamenlijk (met 4 Cadillacs) verder rijden.
Rond 11u werden we verwacht in ‘Het Jagershof’ te Krombeke. Na uitgebreid geknuffel van de leden, konden we ofwel in een tent ofwel buiten plaatsnemen voor onze eerste koffie of andere drank.
Spoedig begonnen de (overigens zeer vriendelijke) mensen ter plekke het warm buffet klaar te zetten. De keuze was vol-au-vent of een stoofpotje. Er waren voldoende groentjes bij en je kon kiezen tussen een aardappel in de schil of frietjes. We konden weer gezellig bijkletsen met onze Caddy vrienden en tegelijkertijd genieten van het heerlijke eten.
Rond 13u00 werden we verzocht aan onze rit te beginnen. Er waren geen lange ritten gepland, omdat te veel mensen al veel kilometers moesten rijden om in Krombeke te geraken; erg attent van de organisatoren, niet ?


Caddies@Wally'sMet 33 Caddies reden we richting Stavele, een stukje door het dorp en verder via Pollinkhove naar het centrum van Lo. Het was een mooi landschap en rustig rijden, want onze stoet was natuurlijk lang! Probleemloos kon iedereen volgen.
Na zo’n dikke 17 km kwamen we ietsje te vroeg bij onze bestemming aan. Een lichte stress-aanval maakte meester van onze Fabienne maar na een snel telefoontje konden alle wagens zonder probleem de parking oprijden van het bedrijf Jules Destrooper.
Omdat we met teveel mensen waren (wat op zich natuurlijk geweldig is), werden er 2 groepen gevormd. Groep 1 had de eer begeleid te worden door Peter Destrooper himself. En voor onze club werden weer speciaal, op zondag, de deuren van het bedrijf geopend!!!


Sinds enkele jaren heeft de firma een bezoekerscentrum en ze hebben dat zeer sfeervol en met respect voor de geschiedenis, ingericht. Een oude fiets met supergroot voorwiel (iedereen vroeg zich af hoe je daar in godsnaam op geraakt?), een wandfoto met de oude winkel van Destrooper en een andere wandfoto met de dames van de inpak uit vroegere jaren, en verder allerlei verpakkingen en onderscheidingen en ovens… Peter vertelde ook hoe Destrooper uiteindelijk Belgisch hofleverancier is geworden en zelfs ook aan het Japanse hof levert! Waar Belgen toch groot in zijn, nietwaar?
Een plezant extraatje ter plekke was een fotohokje, waar je een foto kon laten trekken, alsof dat op een Destrooper verpakking zou staan. Via mail kreeg je dat dan aan. Wij wilden dat natuurlijk ook= FUN!

 

Na de sympathieke rondleiding, konden we een aantal koekjes gaan proeven in de proeversruimte, waar normaal gezien een chef-kok werkt die zich bezighoud met vernieuwende smaakcombinaties, produkten en recepten. Nadien konden liefhebbers nog aankopen doen in de ‘koekjeswinkel’ ter plekke. Niet enkel koekjes maar ook ijs, speculaaspasta en koffie kon er worden gekocht.
Op de website van Destrooper staat de geschiedenis waarvan ik hier een klein stukje zal weergeven:
West-Vlaanderen, tweede helft van de negentiende eeuw...
Gedreven door passie combineert Jules Destrooper, een koloniaal handelaar, de allerbeste kruiden die hij uit Afrika en uit het Oosten importeert met de meest exclusieve natuurlijke ingrediënten zodat hij een uiterst unieke smaak kon geven aan zijn amandelbrood, een delicaat koekje dat nog vele fijnproevers over de hele wereld zou behagen. Zo wordt in 1886de Biscuiterie Jules Destrooper opgericht.

A man with a plan dus. Zelfs tijdens de oorlog, wist hij een handeltje te slaan uit het laten drukken van foto’s aan het front en thuisfront, zodat mensen die kochten om naar huis te verzenden. Gedurende de oorlog was er namelijk geen geld voor koekjes (ze hadden wel andere zorgen toen) maar op die manier deed den Jules toch nog zaken. Tja, je bent zakenman of je bent dat niet.
Na een uurtje of zo, verzamelden de 2 groepen zich weer en kon deel 2 van de rit aanvangen. Het zou een kleine 21 km worden. Weer langs zeer mooie landwegen en ondertussen scheen het zonnetje volop en dat maakt zo’n dag toch extra fijn!Caddies
Deze keer reden we via Watou naar Poperinge via smalle wegen en maïsvelden en gelukkig waren de tegenliggers meestal geduldig (op een gefrustreerde motorrijder na). De stieren lagen lekker te herkauwen in de zon; ook zij genoten!
Het uiteindelijke doel was de Wally’s Farm te Poperinge. Een gezellige boerderij waar die dag juist de Hoppefeesten plaats hadden. Enkele oudere dames zaten, volgens oude traditie, hop te pellen voor het maken van bier. Maar één dame vertelde me dat het dit jaar niet zo’n goede oogst was vanwege het tè natte weer. Er zat dit jaar weinig gele substantie binnen in de hopdoos, dat gebruikt word voor het maken van bier.
Diana daagde me uit om een Giraffe te drinken (blijkbaar een meter bier!) maar ik krabbelde toch terug. Het was een gezellige zaak en Wally’s himself een erg innemend mens die ons entertainde met zijn gezang en ja, voor de Rudi ook Elvis nummers natuurlijk! De Duitse vrienden van Rudi en Fabienne genoten ook met volle teugen van de Belgische bourgondische levensstijl. Maar toen we onze vleesplanken kregen voorgeschoteld; amai, hoe gaan we dat allemaal op krijgen????

Het vlees was wel heerlijk maar véél te véél.
Enkele leden zouden die nacht in het hotel van de Wally overnachten (op zo’n 500m van de farm) en ze gingen hun Cadillacs bij het hotel zetten (zodat ze rustig konden drinken) en werden door Wally’s originele Expo 58 bus teruggebracht naar de farm! Dat was te gek!


Na het eten werden de bestuursleden en de organisatoren van de rit door Floor op het podium gevraagd en uitvoerig met applaus bedankt. En toen had hij een verrassing: de enige echte(Nederlandse) Blues Brothers! Die playback-te alsof hun leven ervan afhing!
En toen begonnen enkele leden afscheid te nemen want ze hadden nog serieus wat kilometers voor de boeg eer ze thuis waren. Diegene die bleven overnachten hadden nog ontzettend veel plezier. Zeker toen Wally een ‘muziekband’ samenstelde met Toon als drummer, Ludo als toetsenman, Eberhard, de Duitse vriend van Rudi als bassist, Rudi als gitarist en 3 lieflijke dames als achtergrondkoortje (Marja, Fabienne en Verena).
Iedereen leefde zich ongegeneerd uit en dat was fantastisch om te zien. De mensen klapten en zongen mee en Rudi toonde nog een geweldig, heupwiegende dans à la Elvis.
Als afsluiter van het Hoppe-festival, waren we getuigen van het verbranden van een pop uit stro.

Het was de laatste rit die dit seizoen helaas weeral afsloot en tevens de laatste rit onder dit bestuur en daarom dank aan alle bestuursleden (maar dat zullen we nog uitgebreid vieren op de ledenvergadering), die deze club gemaakt hebben tot wat ze vandaag is en ook veel dank aan Rudi en Fabienne, die deze supergezellige dag ineen staken voor ons.

 

Piroska, 

Klik hier voor de foto's

Klik hier voor de foto's deel 2De Strooper

 
Lid worden

vzw Cadillac LaSalle Club Belgium
Rodenbachlaan 38
3590 Diepenbeek
Tel: +32 (0) 497 77 72 69

Onze sponsors

logo transport Verschure   

    Aditec              

 

Sponsoring lidkaarten:  BAMOKO